PROZA

PROZA to obraz o uzdrawiającej misji, który namalowałam ze specjalną dedykacją dla Ewy Zawiszy-Wilk – cenionej pisarki, terapeutki i psycholożki. Dzieło to powstało z myślą o jej gabinecie terapeutycznym, jako intymna i bezpieczna przestrzeń wizualna dla pacjentów. Moim celem było stworzenie pracy, która nie tylko przynosi ulgę i lepsze samopoczucie od pierwszego wejrzenia, ale przede wszystkim staje się malarską metaforą procesu terapeutycznego – pokazaniem, jak istotna jest relacja z drugim człowiekiem w poszukiwaniu własnej drogi, ładu oraz wewnętrznego światła. Kompozycja obrazu przedstawia dwie zwrócone ku sobie postacie, uosabiające spotkanie, do którego dochodzi w gabinecie. Po lewej stronie widzimy bohatera, w którego głowie kłębi się gęsty, splątany chaos myśli, lęków i trudnych emocji, przypominający misterny supeł. Naprzeciw niego staje pełna spokoju i empatii postać kobieca. Z jej otwartego umysłu wyłania się dłoń, która z delikatnością i czułością opuszcza w dół świecącą żarówkę – symbol olśnienia, nadziei oraz nowego, jasnego punktu widzenia. To światło rozprasza mrok, pozwalając połączyć splątane nitki myśli w logiczną, spójną całość. Charakterystyczne dla mojej twórczości szeroko otwarte, wielobarwne oczy postaci emanują uderzającym zrozumieniem, głęboką uważnością i telepatyczną bliskością, w której nie ma miejsca na ocenianie. Paleta barw tego dzieła to terapeutyczna eksplozja optymizmu i „wiecznego lata”. Kojące, głębokie turkusy tła harmonijnie zderzają się tu z ciepłymi różami, fioletami, słoneczną żółcią oraz ognistymi akcentami na włosach postaci. „Proza” to porywający wizualnie, malarsko-psychologiczny manifest odradzania się i uwalniania z więzów własnego umysłu. Niech to płótno przynosi wszystkim pacjentom odwiedzającym gabinet Ewy poczucie głębokiego zaopiekowania, otuchę oraz przypomnienie, że z każdego, nawet najbardziej skomplikowanego labiryntu myśli, zawsze da się wyprowadzić drogę ku światłu.

Technika

Akryl na płótnie

Rok

2025